Op een warme zondagmiddag, 30 augustus, rijden we de Universiteitsstad Erlangen binnen. Overal hangen posters: Poeten Festival. Grappig denk ik, dat ze hier zo van kalkoen houden. De denkfout is ontstaan door het feit dat in Oostenrijk op elk menu wel een Putenschnitzel staat. Kalkoenschnitzel dus. Als we hebben ingecheckt in ons hotel lopen we het stadje in en komen al gauw bij de ingang van het stadspark. We vinden daar een tafeltje en kijken bij een koel glaasje droge witte naar de vele voetgangers die in en uit de poort wandelen. Veel grijze dames en heren, maar ook hip geklede jongeren, boek onder de arm, klapstoeltje, kussentje en thermosflessen. Opeens valt het kwartje! Hier vindt een po-eten oftewel een dichtersfeestje plaats!! 

Vandaag, zondag 6 september, waren we bij de eerste masterclasses van de IVC Summer School Russian Repertoire. De bariton Sergei Leiferkus werkt met vier jonge zangers. De bas, een bariton en twee tenoren hebben het elk al een heel eind gebracht maar, legt Sergei uit, de Russische muziek vraagt om heel speciale finesses. Daar wordt deze week met een groot aantal getalenteerde mannen en vrouwen aan gewerkt. Er klinken echter heel wat adviezen die voor elke zanger en ook voor muzikanten van belang zijn. Het valt me op, dat het eigenlijk altijd weer dezelfde valkuilen zijn die maken dat de muziek net niet klinkt zoals hij zou moeten klinken. Zoals: Don’t keep your voice behind, the audience is overthere! Of: don’t press, don’t hurry, just go forward with that note and sing! Don’t talk, no parlando, you are a singer! De frasering komt ook altijd weer ter sprake, zing door, richt je op de belangrijkste noot van de zin etc. etc. En wat dacht je van: if you open that sound, your voice sounds twice better!

Ook de verstaanbaarheid en het uitdrukken van emoties als stoerheid of tederheid krijgen aandacht. De Poolse tenor Piotr heeft moeite met de uitspraak van de l. In Polen ligt de klank meer naar achter in de mond, in het Russische moet je tong juist ver naar voren. Voor mensen die de taal niet verstaan, vertelt de master, is het fijn als ze houvast hebben aan een woord dat internationaal begrepen wordt: poet. Daar is ie weer. En inderdaad, uitgesproken als een flauw ‘poout’ is er voor de luisteraar niets van te maken. Daarom wordt er geoefend. Maak er heel duidelijk ‘poo-eet’ van en iedereen pikt het woord en zijn betekenis op. Na enkele pogingen en als de aria opnieuw in zijn geheel gezongen wordt, is duidelijk een aantal keren ‘poo-eet’ te horen. Zou Sergei het geweten hebben dat er zo’n onnozele kalkoensmuller in de zaal zat?

De masterclasses in het Theater aan de Parade duren nog de hele week. Ga een middagje luisteren, de moeite waard! Op www.ivc.nu vind je alle masterclasses en concerten die het IVC organiseert.

Annelies